افشاگری‌های مجله +۹۷۲ و لوکال کال، واقعیت تلخ جنگ در غزه را نمایان می‌سازد. این جنگ، نسل‌کشی را نه تنها با بمب و موشک، بلکه با داده‌ها و الگوریتم‌ها به تصویر می‌کشد.

سیستم هوش مصنوعی اسرائیل با نام «لاوندر»، تأییدکننده آنچه سال‌هاست از سوی مقاومت فلسطین، لبنان و ایران محکوم شده، است. این فناوری به عنوان بخشی از ماشین جنگی صهیونیستی عمل می‌کند و به نظارت، انتخاب هدف و نابودی جمعی می‌پردازد.

حرف‌های لیبرال‌ها درباره «حریم خصوصی دیجیتال» در برابر حقایق فرو می‌ریزد. اپلیکیشن‌هایی مانند واتس اپ بر وعده رمزگذاری تأکید دارند، اما فراداده‌ها (metadata) از خود پیام‌ها ارزشمندترند. این فراداده‌ها، مکان، شبکه‌های تماس و الگوهای ارتباطی را برای ترسیم زندگی اجتماعی یک ملت فراهم می‌آورند.در غزه، این داده‌ها به سیستم‌های نظامی ادغام شده و روابط انسانی را به معیارهای الگوریتمی برای مرگ تبدیل می‌کنند. سیستم لاوندر به طور خودکار به کل جمعیت نوار غزه، شامل بیش از ۲.۳ میلیون نفر، «امتیاز ریسک» اختصاص می‌دهد.

حضور در یک گروه واتس اپ یا ارتباط مکرر با فردی که قبلاً نشانه‌گذاری شده، کافی است تا در فهرست‌های اعدام قرار گیرد. نظارت انسانی به حداقل ممکن کاهش یافته و پذیرش نرخ بالای خطا وجود دارد. خانواده‌ها در خانه‌هایشان کشته می‌شوند و به عنوان «خسارت جانبی قابل قبول» تلقی می‌گردند.

این یک انحراف فنی نیست؛ این یک سیاست نابودی است. حقوق بین‌الملل بشردوستانه به صراحت حملات بی‌رویه را ممنوع کرده و بر تمایز میان غیرنظامیان و رزمندگان تأکید دارد. سیستم‌هایی که تصمیمات مرگبار را خودکار می‌کنند، جنایت علیه بشریت محسوب می‌شوند و نسل‌کشی را به عنوان فرآیندی سازمان‌یافته تقویت می‌کنند.مدل این سیستم جهانی است. جاسوسی قرن بیست و یکم به کنترل اکوسیستم‌های دیجیتال وابسته است. پلتفرم‌های خصوصی به عنوان حسگرهای دائمی زندگی اجتماعی عمل می‌کنند و پایگاه‌های داده‌ای را تغذیه می‌نمایند که در دسترس سرویس‌های اطلاعاتی قرار می‌گیرد.

فلسطین، آزمایشگاه این کار است. در بیانیه‌ای از حماس آمده که اشغالگر هر ابزار مدرنی را به سلاحی علیه مردم فلسطین تبدیل کرده و از فناوری برای توجیه کشتار غیرنظامیان استفاده می‌کند. اسرائیل جنگی را علیه رزمندگان به راه نینداخته، بلکه علیه خود هستی فلسطین جنگیده است.

حزب الله لبنان هشدار داده که این مدل بخشی از یک جنگ ترکیبی منطقه‌ای است. پس از حمله‌ای در سال ۲۰۲۴، حزب الله اعلام کرد که دشمن، وسایل غیرنظامی را به ابزار ترور تبدیل کرده است. این واقعه سطح جدیدی از به کارگیری فناوری به عنوان سلاح را نمایان می‌سازد.این الگو محدود به یک مورد نیست. تحقیقات بین‌المللی نشان می‌دهد که جاسوس‌افزارهای نظامی علیه روزنامه‌نگاران و فعالان به طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند. پیام این واقعیت غیرقابل انکار است: هر دستگاه متصل، ابزاری بالقوه برای نظارت و کنترل است.

رهبران جمهوری اسلامی ایران نیز به صراحت درباره این موضوع صحبت کرده‌اند. آیت‌الله علی خامنه‌ای، رژیم صهیونیستی را غده سرطانی توصیف کرده که از مدرن‌ترین ابزارها برای ظلم و قتل عام استفاده می‌کند. غزه آینده سلطه امپریالیستی را در دنیایی که تحت نظارت الگوریتمی است، به تصویر می‌کشد.

پرونده لاوندر تثبیت یک سیاست مرگ دیجیتال را نشان می‌دهد. الگوریتم‌ها تصمیم می‌گیرند چه کسی زنده بماند و چه کسی بمیرد. غزه خون می‌دهد تا این مدل آزمایش، اصلاح و سپس صادر شود.محکوم کردن این ماشین یک وظیفه تاریخی است. این تنها موضوع همبستگی با مردم فلسطین نیست، بلکه مسئله‌ای جهانی است که در آن داده‌ها از جان‌ها ارزشمندترند و نسل‌کشی به عنوان تصمیم الگوریتمی ارائه می‌شود. امروز غزه است و فردا ممکن است هر مردمی که جرأت مقاومت داشته باشند، هدف قرار گیرند.