یادبود هفتم رمضان؛ اشغال روستای الشجره و شهادت عبد الرحیم محمود

هفتم ماه مبارک رمضان، سالروز یکی از تلخ‌ترین وقایع تاریخ است که به یاد اشغال روستای «الشجره» در نزدیکی طبریا گرامی داشته می‌شود. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ و حوادث موسوم به «نکبت» به تصرف نیروهای صهیونیستی درآمد و تعداد زیادی از ساکنان آن شهید یا آواره شدند.

روستای الشجره، که در منطقه الجلیل واقع شده بود، پیش از اشغال، یکی از روستاهای پرجمعیت و فعال به شمار می‌رفت. در هفتم رمضان سال ۱۳۶۷ هجری قمری (مطابق با ۱۹۴۸ میلادی)، این روستا به دنبال درگیری‌های شدید و گلوله‌باران گسترده، سقوط کرد. در این یورش، شمار زیادی از اهالی روستا جان خود را از دست دادند و باقی‌مانده ساکنان ناچار به ترک خانه و کاشانه خود شدند.در میان شهدا، نام شاعر برجسته، عبد الرحیم محمود، به‌ویژه درخشان است. او که از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات مقاومت به شمار می‌آید، با اشعار حماسی و میهنی خود روحیه ایستادگی را در میان مردم تقویت می‌کرد. عبد الرحیم محمود نه تنها شاعر، بلکه مبارزی میدانی بود و در نبردهای سال ۱۹۴۸ به شهادت رسید.

از معروف‌ترین اشعار او، ابیاتی است که آرزوی شهادت در راه وطن را بیان می‌کند؛ اشعاری که پس از شهادتش رنگی پیشگویانه یافت و به بخشی از حافظه تاریخی ملت تبدیل شد. اشغال الشجره بخشی از روند گسترده‌ای بود که طی آن صدها روستا و شهر در جریان نکبت تخریب و ساکنانشان آواره شدند. بسیاری از این روستاها به‌طور کامل از نقشه جغرافیا حذف شدند و زمین‌هایشان به شهرک‌های صهیونیستی واگذار شد.

سالروز هفتم رمضان، یادآور پیوند خون و قلم است؛ روزی که یک شاعر، سلاح بر دوش گرفت و در دفاع از سرزمینش جان خود را فدای آن کرد. این مناسبت، نمادی از مقاومت فرهنگی و میدانی در برابر اشغال به شمار می‌رود و همچنان در حافظه جمعی ملت زنده است.