به گزارش خبرگزاری مهر، نوام شوستر در این مستند به تغییرات عمیق اجتماعی اشاره می‌کند و می‌گوید که در گذشته، موضوع «اشغال» مهم‌ترین مسئله بود، اما اکنون «نسل‌کشی» به موضوع اصلی تبدیل شده است. این عبارت، احساس ناراحتی و نگرانی بسیاری از اسرائیلی‌ها را پس از جنگ ویرانگر غزه بازتاب می‌دهد.

مفهوم «نسل‌کشی» از نظر حقوقی نیاز به اثبات دارد، اما برخی آن را نمادین برای جنایات جنگی اسرائیل در غزه می‌دانند؛ از جمله کشتار غیرنظامیان، تخریب زیرساخت‌ها، و کمبود آب و غذا. بر اساس آمار، حدود ۷۸ درصد از ساختمان‌ها و زیرساخت‌های غزه تخریب شده و ظرفیت ذخیره آب نیز تا ۸۴ درصد کاهش یافته است.

بخش عمده‌ای از زمین‌های کشاورزی این منطقه نیز از بین رفته است. نیر حسون در مقاله‌ای در روزنامه هاآرتص، به شکاف عمیق‌تری در جامعه یهودیان اسرائیل اشاره می‌کند که پیش از جنگ میان حامیان اشغال و طرفداران راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز وجود داشت. اکنون این شکاف به اختلافات عمیق‌تری تبدیل شده است.

نویسنده معتقد است که این اختلاف نظرها تأثیرات زیادی بر روابط اجتماعی روزمره گذاشته و بحث درباره جنگ را دشوار کرده است. به ویژه اینکه به کار بردن اصطلاح «نسل‌کشی» در فضای عمومی اسرائیل با حساسیت خاصی همراه است.

تحلیلی که در روزنامه هاآرتص منتشر شده، نشان می‌دهد که از میان بیش از ۷۲ هزار کشته ثبت‌شده در غزه، حدود ۱۷ هزار و ۵۹۴ نفر کودک زیر ۱۶ سال بوده‌اند. از این تعداد، ۳ هزار و ۱۵۰ نفر نوزاد یا کودک زیر سه سال هستند.

حداقل ۴۷ درصد قربانیان را زنان، کودکان و سالمندان تشکیل می‌دهند که در درگیری‌ها مشارکت نداشته‌اند. این آمار به بحثی گسترده درباره ماهیت جنگ غزه و مسئولیت‌ها در قبال تلفات غیرنظامیان دامن می‌زند و انتظار می‌رود که موضوع اشغال سرزمین‌های فلسطینی دوباره در کانون این بحث‌ها قرار گیرد.