ماه فوریه در لبنان، نماد فداکاری و مقاومت است. این ماه یادآور شهدای بزرگی است که در طول سال‌ها علیه رژیم صهیونیستی جان خود را فدای آرمان‌های اسلامی و ملی کرده‌اند.

۱۲ فوریه، سالگرد شهادت حاج عماد مغنیه، فرمانده جهادی حزب الله و ۱۶ فوریه، سالگرد شهادت سید عباس موسوی و شیخ راغب حرب، دبیران کل سابق حزب الله است. در ۲۳ فوریه، لبنان و جهان اسلام با سید حسن نصرالله، سید شهدای امت وداع باشکوهی برگزار کردند.

تحولات این ماه، به ویژه در سال‌های اخیر، فرصتی برای مقایسه دو دوره در لبنان است: دوره قبل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و دوره پس از توافق ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴. در دوره اول، مقاومت در غیاب دولت و در سایه اشغالگری، اراده ملتی را نمایان ساخت که هرگز تسلیم نشدند.از سال ۲۰۰۰، مقاومت دستاوردهای خود را با آزادسازی اراضی لبنان و بازگرداندن اسرای زندانی تکمیل کرد. این موفقیت‌ها مانع از هرگونه تجاوز دشمن به اراضی لبنان شد.

پس از تحولات سال ۲۰۲۴، مقاومت با هدف تقویت مشارکت ملی، مسئولیت حفاظت از کشور و بازگرداندن سرزمین را به دولت سپرد. اما در این مرحله، شاهد عقب‌نشینی‌های بی‌سابقه‌ای در دستاوردهای گذشته هستیم.

رژیم صهیونیستی، با استفاده از پهپادها، به ترور شهروندان لبنانی و آسیب به اموال عمومی ادامه می‌دهد. همچنین، تهدیدات جدیدی از سوی دشمن در خصوص شهرک‌سازی و نفوذ به مرزها به وجود آمده است.این مقایسه، تفاوت‌های عمیق بین دو مرحله را نشان می‌دهد. در مرحله اول، مقاومت الگوی پیشرفته‌ای از همکاری بین ارتش، مردم و مقاومت ارائه داد. حزب الله به دنبال حفظ دولت و تقویت آن بود و بر این نکته تأکید داشت که تصمیم‌گیری نهایی در امور مرزی به دولت واگذار می‌شود.

اکنون، دولت لبنان باید راهکارهایی برای حفاظت از کشور و دستیابی به حاکمیت پیدا کند. اما به جای اعتراف به دستاوردهای مقاومت، به دنبال تأمین خواسته‌های خارجی است.

تحولات جنوب لبنان باید دولت را بیدار کند و آن را به اقدام جدی و مؤثر سوق دهد. دولت باید با توجه به اولویت‌های خود، به دنبال الزام دشمن به اجرای توافقات و توقف تجاوزات باشد.مسئولیت اثبات آمادگی برای اعمال حاکمیت ملی بر عهده دولت است. اگر دولت نتواند وظایف خود را انجام دهد، ممکن است مقاومت دوباره بر آن پیشی بگیرد و در این شرایط، تمامی جریان‌های لبنانی باید نتایج این مسیر را بپذیرند.

شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزب الله، همواره تأکید کرده است که «هر چیزی حدی دارد». بنابراین، مسئولان باید خطرات را درک کرده و برای اصلاح عملکرد خود تلاش کنند، در غیر این صورت، مقاومت ناچار خواهد بود که به تجاوزات روزانه پایان دهد.