به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو، السکافی در مصاحبهای با خبرگزاری شهاب فلسطین بیان کرد که تعداد مجاز برای سفر یا بازگشت از طریق گذرگاه رفح همچنان بسیار محدود است. این در حالی است که شمار زیادی از شهروندان ثبتنام کرده و مایل به سفر یا بازگشت، به ویژه بیماران منتظر درمان در خارج از نوار غزه، وجود دارند.
وی افزود: این وضعیت فاجعه انسانی را دوچندان کرده و منجر به وخامت اوضاع جسمی، روانی و روحی این افراد میشود.السکافی گفت که شهادتهای دردناک ثبتشده توسط مؤسسه حقوق بشر الضمیر از اقدامات سرکوبگرانه و خودسرانهای پرده برمیدارد که شهروندان در گذرگاه با آن مواجه هستند. از جمله این اقدامات میتوان به تفتیشهای خفتبار و تحقیرآمیز، ممانعت از عبور مسافران و گاهی محروم کردن آنها از دسترسی به آب یا خدمات اولیه اشاره کرد.
رئیس مؤسسه الضمیر تأکید کرد که این اقدامات، چه از سوی نیروهای اشغالگر و چه گروههای مسلح وابسته به آن، به شیوهای تحقیرآمیز و عاری از ابتداییترین استانداردهای انسانی انجام میشود و کرامت انسان و حق او در آزادی حرکت و جابجایی را زیر پا میگذارد.وی تصریح کرد که رویههای اعمال شده در گذرگاه عملاً آن را به ابزاری برای شکنجه و توهین به شهروندان تبدیل کرده است، نه گذرگاهی بشردوستانه برای کاهش رنج آنها.
السکافی همچنین خاطرنشان کرد که آزادی سفر و جابجایی یک حق انسانی است که بر اساس قوانین و میثاقهای بینالمللی، از جمله سازمان ملل متحد، تضمین شده و مقامات اشغالگر را ملزم به بازگشایی گذرگاهها و تضمین آزادی حرکت برای جمعیت غیرنظامی میکند.وی در پایان گفت که این اقدامات سرکوبگرانه، بازتابدهنده یک سیاست هدفمند اسرائیلی است.
دفتر رسانهای دولتی در غزه پیشتر با صدور بیانیهای، آمار تردد از گذرگاه رفح را از ابتدای فوریه تا روز ۱۶ فوریه منتشر و از عدم پایبندی رژیم صهیونیستی به توافقات خبر داد.
منابع فلسطینی گزارش دادند که با وجود توافق برای بازگشایی گذرگاه رفح در مرحله نخست آتشبس در اکتبر ۲۰۲۵، اشغالگران صهیونیست تنها به ۲۹ درصد تعهدات خود عمل کردهاند.طبق آمار رسمی، تنها ۸۱۱ نفر از مجموع ۲ هزار و ۸۰۰ متقاضی اجازه عبور از این گذرگاه یافتهاند. این محدودیتها در حالی است که پیش از جنگ، مدیریت گذرگاه در اختیار مقامات غزه و مصر بود و روزانه صدها نفر بدون دخالت صهیونیستها تردد میکردند.
بر اساس این گزارش، در حال حاضر ۲۲ هزار بیمار و زخمی در غزه نیازمند درمان در خارج از فلسطین هستند، اما تداوم اشغالگری و کارشکنی صهیونیستها مانع از دسترسی آنها به خدمات درمانی شده است.
