کرانه باختری در شرایط بحرانی و خطرناکی قرار دارد که از زمان اشغال آن در سال ۱۹۶۷ بی‌سابقه است. این وضعیت ناشی از تشدید سیاست‌های سیستماتیک اسرائیل برای تغییر جغرافیا و بافت جمعیتی منطقه است. کابینه نتانیاهو به دنبال ایجاد تحولاتی است که هرگونه چشم‌انداز برای یک کشور مستقل فلسطینی را نابود می‌کند.

این سیاست‌ها شامل ادامه عملیات نظامی در اردوگاه‌های جنین و طولکرم، تشدید محاصره شهرها و روستاهای فلسطینی از طریق ایجاد هزاران مانع و ایست بازرسی، و همچنین گسترش شهرک‌سازی است. اصلاحات قانونی و اداری نیز به منظور تحت حاکمیت درآوردن اراضی فلسطینی به کار گرفته می‌شود.طرح‌های اسرائیل برای الحاق کرانه باختری به عنوان تلاشی برای تبدیل آن به بخشی دائمی از اسرائیل به نظر می‌رسد. در این شرایط، شهرها و روستاهای فلسطینی محاصره شده و شهرک‌ها به طور گسترده‌ای گسترش یافته‌اند. قدرت فلسطینی‌ها به نقش‌های نمادین محدود شده و هرگونه توافق سیاسی به نفع تأسیس یک کشور مستقل فلسطینی، محتوای واقعی خود را از دست می‌دهد.

کابینه نتانیاهو و حزب صهیونیستی مذهبی در تلاش هستند تا این الحاق تدریجی را از طریق چندین گام عملی، از جمله انتصاب وزیر دوم در وزارت جنگ برای مدیریت امور شهرک‌سازی، تثبیت کنند. این اقدامات شامل اعطای یک چارچوب اداری جداگانه به این مکان برای تقویت حضور نهادی اسرائیل و اصلاحات در مصادره اراضی فلسطینی است.وزیر دارایی اسرائیل، بتسلئیل اسموتریچ، تصریح کرده است که کرانه باختری بخشی جدایی‌ناپذیر از اراضی اسرائیل است و دولت به دنبال خنثی کردن ایده تشکیل یک کشور فلسطینی و تثبیت واقعیت جدید است. در این راستا، شهرک‌نشینان در کرانه باختری به شهروندانی با حقوق برابر در داخل اسرائیل تبدیل خواهند شد، در حالی که فلسطینی‌ها تحت کنترل محدود و نابرابر باقی می‌مانند.

زیاد بحیص، محقق امور قدس اشغالی، در مصاحبه‌ای تأکید کرد که اسرائیل ضمن ادامه حملات به غزه، تلاش‌های خود را به سمت قدس اشغالی و کرانه باختری معطوف کرده است. این تلاش‌ها به منظور تحمیل واقعیت شهرک‌سازی گسترده و تسریع یهودی‌سازی منطقه است.این روند در کمپین‌های متوالی «سپر قدس» از دسامبر ۲۰۱۵ قابل مشاهده است، که منجر به تخریب بیش از ۷۰ ملک در شمال قدس اشغالی تنها در دو روز شد. نقشه اسرائیل برای کرانه باختری محدود به الحاق یا تصرف زمین نیست، بلکه به آوارگی و ساخت شهرک‌ها نیز گسترش می‌یابد. هدف نهایی، انتقال مرکز جمعیت یهودیان از سواحل به داخل کرانه باختری است تا شهرهایی مانند هبرون و نابلس به الگوهایی برای تغییر ترکیب جمعیتی تبدیل شوند.